| BIRAKIN, BOŞ VERİN DUA ETMEYİ..!!! |
|
Bir şeyde anlaşalım isterseniz, olur mu? (Önce olur ya da olmaz kararını kesin veriniz, ona göre devam edeceğim, yoksa yazıyı okumak gayesinde olmayınız. Yazı dediğiniz ne ki, oku oku dur, değil mi?)
Şunda anlaşalım: (Ama hakikaten anlaşalım olur mu? Bakın söz verdiniz ha, sakın unutmayınız.)
Birincisi, her ne kadar "Karşılığını görmüyorum!" deseniz de (ki, mümkün mertebe dememeye gayret ediniz) duaya eskisinden daha çok sarılacağız. Merak ettiğim konu ise şu: Size bir yerden ilham veya haber mi geliyor Allah tarafından:
"Boşuna uğraşma işte, duaların kabul olmuyor" diye. Allah aşkına, lütfen bunu bana bildiriniz.
Hadi diyelim ki, gerçekten size bir nida (ilahi sesleniş) geliyor: "Boşuna uğraşma işte, duaların kabul olmuyor" diye.
Ne olacak? Vaz mı geçeceğiz?
–Haşa ve celle- "Tamam ya Rabbi! Bir daha seni rahatsız etmem, dua etmeyeyim o zaman! Ben bakarım başımın çaresine!" Hiç böyle bir şey düşünülebilir mi? Düşünülemez ve saçma bir davranıştır. Eğer kulunu Allah cc kendi başına bıraksaydı ya, yandı külüm keten helvası. Yemek, içmek, sindirmek, barınmak, geçinmek, hava almak, kan, su, hayat, yaşamak, bunları Allah cc geri alsa ve dese ki: "Tamam kulum! O zaman sen ne yaparsan ya, hadi git!" Ne olur halimiz, ne olur? Nerden temin edeceğiz bu nimetleri? Nasıl yaşayacağız? Bir insanın başına böyle bir hal geldiğini düşünün. Acaba nasıl bir musibete çarpılmış olur ya da bundan daha büyük bela ne olabilir?
Bununla ilgili geçen sene bir mail atmıştım, şu an bulmam zor olabilir. Ancak hatırladığım kadarıyla tekrar edeyim müsaadenizle, şöyle ki:
"Vaktiyle adamın birisi çok dua ve ibadet edermiş. Üstelik, sıkıntı üstüne sıkıntı. Sıkıntı üstüne sıkıntı. Buna rağmen adam dua etmekten vazgeçmemiş. Hemi de öyle bir iki ay değil, yıllar boyu etmiş. Günün birinde adamın karşısına şeytan çıkmış ve demiş ki:
- Bak kardeşim! Görüyorsun işte, duaların kabul görmüyor. Ne diye uğraşıyorsun boşuna. Üstelik aksine sıkıntılarında arttı. Gel beni dinle, sana aklına gelmeyecek hayat sunayım istersen. Boşuna uğraşma Allah cc seni işitmiyor bile, dualarını dinlemiyor. Bunu Sende görüyorsun.
Şeytanın böyle demesiyle adamın için ümitsizlik düşmüş. Ve dua etmeyi bırakmış.
Allah cc, kısa zaman içinde o kulunun kalbine ilham etmiş.
- Ey kulum! Kim demiş sana dualarının kabul edilmediğini? Şeytan kim, Ben kimim? Benim fazlım, rahmetim, hazinelerim, mağfiretim sonsuzdur. Şeytanın hilesi bir tuzaktır. Senin naz ve niyazların o kadar hoşuma gidiyor ki beni onunla mesrur oluyorum. Çok hoşuma gidiyor. Meleklerime seninle iftihar ediyorum. Bu yüzden dualarını dinlemek beni sevindiriyor. Ancak sen bilmiyorsun, senin isteklerinin sana vermemle ileride hayır mı gelecek şer mi? Bunu ancak ben bilirim. Bilsen ki, aslında böyle muhafaza ediyorum.
Bunu işiten adam, öyle pişman olmuş ki, affetmesi için Allaha yalvarmış ve bir daha duayı asla dilinden ve gönlünden bırakmamış."
Şimdi, şunu kesin diyorum (biraz sert ifadeyle) anlaştık de mi? "Dua ediyorum kabul edilmiyor" kelimelerini bırakacağız. Kim söyletiyor bunu, artık sizde öğrendiniz.
Yahu bir de işin sadece bir kısmını görmeyelim. Dua etmek nedir? İbadetin özüdür. Asıl makamı bilmektir. Acziyetimizi kabul edip, Allah yönelmek, Ona son derece muhtaç olduğumuzu kabullenmektir. Niceleri var ki kibrinden, gururundan, makamından dolayı Allah'a yalvarmıyor, istemiyor ondan. Sanıyor ki "Ben kendim hallederim, yalvarmıyorum!"
Kim demiş? Allah sana yalvartmıyor. Seni rahmetinden silmiş, atmış seni. Yok saymış seni. Bundan daha büyük bela mı istiyorsun sen. Sende sanıyorsun ki "Ben istemiyorum, bana yeterim ben" (Lütfen burayı, sizi kastederek yazdığımı anlamayınız, aklımın zerresinden geçmiş değil böyle bir şey. Öylesi insanları kastederek yazdım)
Eveeet, geldik işin püf kısmına.
Diyebilirsiniz ki:
"Hocam, siz beni anlamıyorsunuz. Bunları bende az çok biliyorum. Allah'ın veren makam olduğunu, ama olmuyor işte, olmuyor."
O şeytana öyle koz vermişiz ki kardeşler. Onun işi, değil bedenimize girmek, iliklerimize bile işler, bizi öyle hale getirir ki, Allah muhafaza şöyle de olabilir:0
Şeytan insanı öyle hale getirir ki, uğruna âlemlerin yaratıldığı o büyük insan sav, Ebu Cehilin ayağına kadar gelir "iman et kurtul" diye. O ise, "Sen büyük sihirbazsın, git başımdan" diye geri gönderir. Bu şekilde olan böyle birisinin ayağına siz kaç defa gidersiniz? Üstelik öldürme tehdidi ede ede. Efendimiz sav, bir rivayet 70 defa gitmiş.
İşi nereye getirmeye çalışıyorum. Sakın şeytana koz vermeyelim lütfen. Onun gayesi yavaş, yavaş insanı kandırmak, günü gelip isyana sürüklemektir. Rabbimiz muhafaza eylesin.
Bana deyiniz ki: "Belki duadan başka da yol vardır, bir de onu denesem mi?" Eğer bulursanız bana da bildiriniz lütfen. Bir deneyelim bakalım ne oluyor? !!!
Belki ifadelerim size gülünç gelebilir. Gayem, sizin dikkatinizi Allah rahmetine, mağfiretine çekmektir. Yok ondan başka duaları kabul edecek bir makam veya ilah. Birdir O, Tektir. Ondan başka ilah yoktur. O duaları mutlaka kabul eder. Bundan asla şüphe duymayalım. Bırakalım günahkâr olabiliriz! Günahlarımız dağları aşabilir. Kumların sayısından çok olabilir. Yeryüzün en günahkâr kulu biz olabiliriz. Allah cc için bunlar ne ki?
Birisi kalkıp dese ki,
"Dünyanın en günahkâr, en asi kulu benim. Ömrümün bitmesine bir gün kalmış, ama içime öyle bir ateş düştü ki, öyle bir umut girdi ki, hemen şimdi Allah'a cc yönelsem, yalvarsam, yakarsam, ağlasam, sızlasam. Ama ben cehenneme dayanamam. Beni sorgu sual çekmende cennetine koysa!"
"Hayır, asla affetmez" diyerek Kim karışabilir Allahın işine? Böyle diye biri varsa, o dünyanın en günahkâr kulunda daha günahkâr olur ve cehennemi boylar. Allah cc samimiyeti karşılıksız mı bırakır sanırız biz?
Veya hiç ağlayamazsa da kalbine bir cız gelse ya, sadece niyetlense, bir ümit gelse, değil ağlamak, BİR DAMLA YAŞ GELSE GÖZÜNDEN Allah için affetmemek olur mu? Size bir şey diyeyim kardeşler, böyle bir durumda arş-ı âlâ sallanır, emin olunuz. Melekler istiğfara başlar o kul için, dua ederler.
Ve Allah cc der ki:
"HAYIR. O kulumun dualarını kabul etmeyeceğim hemen."
!!!
Çünkü:
"Çünkü, o kulumun yalvarması benim onu affetmemden daha sevimli geliyor bana. Nicelerdir işitmemiştim o kulumdan böyle duayı."
Kaldı ki bu, kısa bir an dua eden kişi için. Ya sürekli eden! Mesela sizin gibi değerli kardeşler.
İyi tanımıyoruz Allah'ımızı. Bilemiyoruz bizi bizden çooook daha fazla sevdiğini. Kalplerde onun sevgisi olması gerekirken, değişik meşguller doldurmuş içlerimizi.
Bilmek gerekir ki: ALLAH cc VERMEK İSTEMESEYDİ, İSTETMEYİ VERMEZDİ.
Bu yüzden duaya devam, istemeye devam. Bize düşen Allah'a cc yalvarmak, dua etmek, gerekirse son nefese kadar. Gerekmez mi, gerekir.
Bırakalım, kabul olup olmamasını Allah cc karar versin.
Ben sizden şunu istemiyorum. "Yazıyı beğenmiş olabilirsiniz, kısmen de olsa etkilenebilirsiniz. (Hâşâ, bunu farklı bir maksat için demiyorum, bundan son derece Allah'a sığınırım). Sizden dileğim, bil hassa mümkün mertebe geceleri teheccüdlerde kalkmak, kıymetli vakitleri gözeterek (mesela, henüz oruç açılmadan az evvel ki iftar anları, ezan okunurken, namazların peşinden, manevi şahsiyetlerin türbelerinde, Cuma geceleri v.s.) dua etmeliyiz. Ne istiyorsunuz? İçinizden geldiği gibi, doğal bir lisan ile Allah dileyiniz. Acabaları içimizden silelim.
Bu vesile ile sizleri yüce Allah emanet ediyoruz. Rabbimiz hakkınızda olabilecek hayırlı olan her şeyi en kısa sürede ihsan eylesin. Kalbinizden, gönlünüzde geçenler ne ise rabbim kabul eylesin. Hatta aklınıza gelmeyen manevi ve maddi nimetleri de ihsan eylesin.
Allaha emanet olunuz.
Selamun aleykum.
|
|
|
|
| Şikayet et
|
|
|
Tarih: 13.10.2006 14:13 -
Okuma Sayısı: 1135 -
Yazının Puanı: 6 -
Yazar:
|
|
|
|
