Selamun aleykum.
Azap- Saadet neye göre? Kötülüğü İyiliğe, Şerri Hayra, Olumsuzu Olumluya dönüştürebilme gücümüz var mı? Varsa, sırrı ne? Bazen aklımıza gelir böyle sorular.
İki gönül dostu aralarında konuşuyordu.
Biri: “Güneş, Cehennemin ta kendisi; Mümiyt tecelligâhı, yakar, öldürür” dedi.
Diğeri, tam aksine: “Hayır, güneş Hayy tecelligâhı. Dünyaya hayat bahşeder” dedi.
Bu arada, onları dinleyen bir üçüncü Zaat'da: “Zıt şeyler dediniz, hayat ya da azap neye göre?” diye sordu!..
(Evet! Hakkımızda takdir edilen musibet, şer, fena olabilir. Bizlerin, şerri iyiliğe çevirme gücümüz yok ama, ihlas ile yapılan dua ile Allah'ı celbederek, hakkımızda olan şerri hayra çevime niyazımız vardır. Ve O'nun herşeye gücü yeter!)
***
Evet, ne yaparsak hayat buluruz, ne yaparsak azap buluruz? (hayat=ebedi hayat) (azap=ebedi hüsran)
Dünya güneşe belli düzlem, belli bir mesafe, belli bir ölçü ile bağlanırsa Hayat buluyordu. Ayrıca, atmosfer zırhı ile korunmalıydı. Tabiri caizse güneş, dünyaya sesleniyor: "Senin dururşun, benim sana olan fayda veya zararımı belirler. Olduğun yerde DURURSAN sana fayda sağlarım. Yok, biraz ileri veya geri durursan, yanar, kül olur veya donarsın." Demek; azap ya da saadet bir duruşta saklıydı! Ama nasıl bir duruş olmalıydı Mü'minde...???
Duruşumuz, tavrımız belirliyordu hayatımızı!.. Duruş ve tavır o derece önemliydi ki; sadece karşıdan rızıklanmayı değil, bizatihi karşıya yön vermeyi de getirebiliyordu. Kişiler herkesi bir şekilde kandırıabilir veya süslü kelimelerle karşısındaki kolaylıkla ikna edebilir. Ya Allah cc? Allah cc, hudutlarını aşarsak, zarar kendimize, geri kalırsak zarar yine kendimize. Tıpkı, dünyanın güneş ile dünyanın arasındaki mesafe gibi.
Allah cc kulundan kendisine bilgi vermesini beklemiyor,
-Say bakalım ...... İslamın şartı kaç, imanın şartı kaç, zekat nedir, malın kaçta kaçına zekat düşer v.s. gibilerden sorular sorulur diye beklemeyiniz sakın.
"EY KULUM BEN SENİ SEVDİM, YARATTIM. SEN BENİ SEVDİN Mİ?"
Sevdik mi?
Yandık mı?
İnledik mi?
!!!
Sorulacak olanlar, amellerimiz, tavrımızdır. Bu bilgilerin hayatımıza ne kadar iştigal ettiğidir. Kul ve Hak arasında gösteregeldiğimiz hassasiyet oranımızdr, korkumuzdur, sevgimizdir. Kısaca; DURUŞUMUZDUR....
***
Nemrut Ateşini Ötede bir Allah söndürmedi!
İbrahim as isimli kulun HASBÜNALLAH VE NİMEL VEKİYL bilinciydi ateşi serin ve selamet eyleyip sulak bir gülistana çeviren!.. Allah'ta O'na yardım etti.
Cehennem, Salih Mümin sıratı geçerken: ”Aman çabuk geç, nurun narımı söndürmesin!” demeyecek mi?..
“Emrolunduğu gibi dosdoğru ol” (Hud-112) bilinciyle yaşayarak; Nûr'un Nâr'ı söndürecek gücünün kendinden başka yerde olmadığı sırrını fark edenlere selam olsun!
Selam olsun, dünyadaki tüm sıkıntılara eyvallah deyip sinesine atarak, yine de YA-HAY diyenlere. Selam olsun, dertlere sahip olupta, "Bu da Haktandır" deyip "Başım üstüne" diyenlere...
Selam olsun lisânen değil, hulûsi ile kalben "Ben Mümin'lerdenim!" diyenlere ve bu heyecan ile kalbi atanlara, coşanlara, yananlara, aşıklara... SELAM OLSUN ONLARA.
Selam olsun seherlerdeki âh-u zar gönüllere. Derdi dünya değil, Hay-Hak olanlara. Vuslatı bekleyenlere, inim inim inleyenlere. O nadide gözlerinden secdede süzülen billur sahiplerine selam olsun.
Sizce, Onları ne bekliyor dersiniz. Cennet'mi, ebedi nimetler mi, alabildiğince sonsuz hayat mı?
HAYIR HAYIR! Onları ALLAH bekliyor. Ve, vereceği şey ise şu an SIR.....
***
Ya Rabbi! Bizi bize bırakma. Duamızı da Sen ettir, istediğimizi Sen istet. Senden gayrı dertlerle bizleri meşgul eyleme.
***
Allah'a emanet olunuz çok değerli dostlar.
Selam ve dua ile.
Selamun aleykum.
|
